Pistlar

Rök á brauðfótum

Eins og ég skrifaði hér á síðuna þá hófst aðgerðaráætlunin Borgarbörn í liðinni viku með svokallaðri þjónustutryggingu. Rafræn Reykjavík tók við skráningum á miðvikudaginn og á föstudagsmorgun höfðu 177 sótt um þjónustutryggingu.

Þjónustutrygging er fyrir foreldra sem fá ekki þjónustu í dag hjá borginni og er til að brúa bilið á milli fæðingarorlofs og leikskóladvalar/dagforeldravistunar. Markmiðið er að tryggja öllum börnum vistun við 12 mánaða aldur árið 2012 þannig að tryggingin verði óþörf. Það tekur á að byggja yfir öll þessi börn, t.d. kostar einn leikskóli um 250 milljónir í byggingu og milli 100-200 milljónir á ári í rekstri.

Þjónustutryggingin nemur 35.000 kr. á mánuði (jafnhátt og greitt er með barni hjá dagforeldri) og fellur niður um leið og barn fær þjónustu. Foreldrar geta fengið þessar greiðslur frá því að fæðingarorlofi sleppir og að 2 ára aldri. Ef foreldrar hafa ekki enn fengið pláss við 2 ára aldur við leikskóla heldur þjónustutryggingargreiðsla áfram þar til pláss er veitt. Foreldrar mega halda þjónustutryggingu að 2 ára aldri enda verða foreldrar að geta tryggt þá þjónustu sem þau velja (au-pair, frænkur, foreldrar að aðstoða hvort annað) fram í tímann. Foreldrar verða að skipta þjónustutryggingu á milli sín líkt og reglur um fæðingarorlof gera ráð fyrir.

Minnihlutinn í borgarstjórn hamast í þessu máli, er á móti því og kallar þjónustutryggingar heimgreiðslur og mömmugildrur. Rök þeirra eru tvíþætt. Annars vegar að konur velji að fara ekki á vinnumarkaðinn út af þessum þjónustutryggingum sem nú bjóðast og séu þannig afturför í jafnréttismálum. Hins vegar að upphæðin sé ekki nægilega há til að hún sé „sanngjörn framfærsla“. (Sjá bókun minnihluta í leikskólaráði hér). Mótsögnin er alger.

Bryndís Ísfold, varamaður í leikskólaráði, hefur farið mikinn á netinu um að ég þekki ekki stefnu meirihlutans. Ég held að hún þyrfti að byrja á því að skilja eigin rök gegn þjónustutryggingu og ákveða hvora stefnuna hún vill taka, hvort þetta sé mömmugildra þar sem þetta sé of lág upphæð eða að þetta sé mömmugildra þar sem þetta sé greitt heim.

Nokkrir punktar til viðbótar. Þjónustutrygging er ekki til að borga neinum fyrir að vera heima. Þess vegna er heimgreiðsla rangnefni. Þeir sem eru nú heima eru einmitt með þessu að fá stuðning til að geta hjálpað sér sjálfir, t.d. með að ráða au-pair, greiða fyrir hjálp fjölskyldumeðlima eða vinna með öðrum foreldrum í því að skiptast á að vera heima með ungabörnin. Foreldrar eru nefnilega snillingar í að púsla saman leiðum til að komast til vinnu og ég veit að eitt par gæti t.d. hugsað sér að skipta á milli mánuði með öðru pari þannig að allir komist í vinnu 3 vikur mánaðarins og eina viku heima. Eða til dæmis foreldi sem fær leyfi til að vinna hálfan daginn á móti hinu foreldrinu.

Minnihlutinn gerir jafnrétti kynjanna ekki greiða með því að tala þjónustutrygginguna niður. Frekar ættu þeir að hafa gagnrýnt harkalega biðlistana hjá þeim foreldrum sem hafa enga þjónustu fengið og sátu heima með engan stuðning þar sem þeir fengu ekki dagforeldrapláss eða leikskólapláss. Er það að fá ekki pláss ekki mömmugildra?

Þess ber að geta að minnihlutinn samþykkti ekki metnaðarfulla uppbyggingaráætlun leikskólaplássa í Borgarbörnum, ekki frekar en þjónustutrygginguna sjálfa.